Lowlands 2017 zit er weer op. Het was overwegend natte en frisse editie die niet had misstaan in het voor- of najaar. Een slimme meid is echter op het weer voorbereid. Met regenjas, -broek en vuilniszak voor om het zitkussen heb ik het hemelwater overleefd en met prima kunnen vermaken.

‘Maar hoe was de muziek dan, Martijn?’ zullen jullie je afvragen. Of niet, dat kan ook natuurlijk. In dat geval heb je pech want ik vertel het toch. En geluk, want ik ben geen muziekrecensent dus het blijft (relatief) kort.

Vrijdag: onverwacht hoogtepunt was ouwe rocker Iggy Pop. Na de vijf minuten die ik eerder die middag bij reggae-rapper Sean Paul stond was Mister Lust For Life een verademing. Hij doet niet onder voor andere actieve oudgediendend als Mick Jagger en Bruce Springsteen.

Van Chef’Special en Mura Masa werd ik niet bijzonder enthousiast, maar kwalitatief goed vermaak was het wel.

De laatste act van de dag, The XX gaf een prima show weg, maar ik miste de magie een beetje. Dat kan ook gelegen hebben aan de lage temperatuur die een comfortabel genieten van het optreden lastig maakte.

Zaterdag: Tove Lo vormde de start van mijn LL-zaterdag. Superstrakke act, toffe show, dikke voldoende. Zaterdagafsluiter Editors gaf een show weg waar niks op aan te merken viel. Groots, strak en mooi. Kovacs en Bastille, van het zelfde laken en pak. Ruime voldoende. Shins krijgt een zeventje. Eigenlijk alleen ‘New Slang’ wist me echt te pakken, de rest was, alhoewel nagenoeg foutloos uitgevoerd, meer een opeenstapeling van nummers dan een vloeiende show.

Hoogtepunt van de dag was toch echt wel Elbow. Bijna de hele show kippenvel op de armen gehad van de grootse en toch intieme show die ze weten neer te zetten.

Zondag: Een droge dag, hoezee! Cypress Hill gaf ‘s middags in het zonnetje een prima optreden weg. Ik ben niet echt van de hiphop, maar entertainen kunnen de heren absoluut. Dikke nope was At The Drive In. Hardrock-dino’s die al eerder op LL stonden en nog een keer mochten, voor old time’s sake. Te hard, te raar, na vijf minuten heb ik me uit de voeten gemaakt.
Overige zaterdagoptredens in de categorie ‘niks mis mee, prima vermaak’: Halsey en Flume.

Dagafsluiter Mumford and Sons was by far de beste act van het festival dit jaar. Retestrak, geweldige show, helemaal niks op aan te merken. Een betere manier om het wekend af te sluiten is er niet.

Op maandagochtend weer naar huis rijden gaat altijd gepaard met een gezonde dosis ontnuchterende melacholie. Na drie dagen helemaal ondergedompeld ter zijn in festivalsamenleving waar peace, love en happiness de boventoon voeren en je niet met de boze buitenwereld kan en wil bezigzijn voelt het een beetje als afkicken.

Maar…het aftellen naar Lowlands 2018 is begonnen!