Een verhaaltje in de categorie “Verbaas u niet, verwonder u slechts”

Medio September 2016 – aanvraag aanpassing handbike verstuurd.
29 December 2016 – toekenning voorziening – “Er is een bericht naar de leverancier verstuurd. zij nemen contact met u op voor een afspraak.”
Heden 6 Februari 2017 – Nog niets gehoord, dus maar eens de telefoon ter hand genomen.
Gemeente: “Er is op 3 Januari 2017 bericht naar Welzorg gegaan”
Ik: Ach, dan bel ik met Welzorg.
Welzorg: “Nee wij hebben nog niets in het systeem staan. Hebben ze het gemaild? Of via het aanvraagsysteem verstuurd?”
Ik: Geen idee, ik bel wel weer met de gemeente.
Gemeente: “Er is op 3 Januari een brief (!) verstuurd naar Welzorg in Breda. Nee ik kan u geen kopietje mailen, maar ik kan wel de brief nogmaals versturen.”
Ik: Misschien kan Welzorg nog iets gerichter zoeken nu we weten dat het om een brief gaat?
Welzorg: “Helaas mijnheer, we hebben ook geen brief in het systeem. Misschien kunnen ze het nog een keer sturen?”
Ik: “Beat ya to it. Verwacht m deze week in Breda”
Ik: *zucht* Had ik t nou maar als PGB aangevraagd in plaats van in bruikleen.

Totaal: 4 telefoontjes, ruim een uur in de wacht hangen, en nul resultaat. Lang leve gratis alternatieven voor 0900-nummers en handsfree bellen zullen we maar zeggen.