Maandag 2 september 2002, dat was de dag. De dag dat ik aan mijn allereerst echte baan begon. Vers van school en nog zo groen als gras mocht ik proberen mij een werkritme aan te meten. En spannend dat dat was! Een nieuwe omgeving, nieuwe materie en nieuwe mensen die ik mijn collega’s mocht noemen. Ik was met afstand de jongste van de afdeling, bij sommige collega’s moest ik oppassen geen u te zeggen.

Inmiddels zijn we 12,5 jaar verder en vier ik mijn koperen ambtsjubileum. Nog altijd werk ik voor dezelfde werkgever (al ie die wel al 4 keer van naam veranderd) en zelf ook nog met een aantal dezelfde collega’s. Eigenlijk behoor ik nu zelf ook tot de oudgedienden en dat voelt best vreemd. In al die jaren heb ik heel veel geleerd. Zowel op professioneel als op persoonlijk gebied ben ik een flink stuk wijzer geworden.

Afgelopen dinsdag stond de hele afdeling even stil bij mijn mijlpaal. De chef gaf een mooie speech waar ik een beetje verlegen van werd. Zoveel lovende en aardige woorden, en dan ook nog voor een flink publiek, dat ben ik niet gewend. Toch heb ik me prima vermaakt en denk ik er met plezier aan terug. Het samenzijn werd afgesloten met een mooie bos bloemen en een stapel vlaaien voor de hele afdeling waar een heel weeshuis mee gevoed kon worden. Vooraf had ik geen idee wat ik moest verwachten maar ik kan oprecht zeggen “Chef en collega’s, bedankt!”

Of ik mijn volgende jubileum bij dezelfde baas ook nog haal weet ik niet, maar ik heb me uitstekend vermaakt dus ik teken voor nog zo’n jubileum. Op naar de 25!