Martijn Schrijft

Een leven op rolletjes

Vooroordelen in de supermarkt

Terwijl ik op mijn dooie gemak boodschappen aan het doen ben in de supermarkt loopt er een paar keer een jochie van een jaar of 6 á 7 voorbij. Hij kijkt me aan, ik knik beleefd and glimlach. Een gangpad verder komt hij weer voorbij en staat voor mijn neus stil. Zijn blik herken als die van een kind dat in zijn hoofd een vraag als “Waarom zit jij in een rolstoel?” aan het formuleren is.

Ik heb mijn vaste antwoord al paraat als het knulletje zijn mond opent en vraagt “Doe jij ook boodschappen?”. Ietwat verbaasd en van mijn apropos ben ik een seconde stil, waarna ik alleen maar kan grinniken en kan antwoorden “Ja, inderdaad.”. Blijkbaar volstaat dat antwoord, want na een tevreden blik en een kort “Oh, ok.” draait de nieuwsgierige jongeman zich om en ging op zoek naar zijn ouders. Niks geen verwondering over het stuk metaal waarmee ik mij voortbewoog, maar simpelweg een verificatie of ik met het zelfde doel in de supermarkt was als de rest van de mensen.

Wat kan het leven toch simpel zijn. Mij laat hij in ieder geval achter met de realisatie dat vooroordelen dus ook de andere kant op kunnen werken.

1 reactie

  1. Herkenbaar momentje …

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2019 Martijn Schrijft

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑