Martijn Schrijft

Een leven op rolletjes

Zwarte Piet maakt mijn Sinterklaas

Nee, geen post over de Zwarte Pietendiscussie, dat laat ik aan anderen over. Op de dag van de intocht van Sinterklaas maakte een mini-Piet mijn dag. Wat zeg ik? Mijn hele week!

Net als zo ongeveer alle voorgaande jaren heb ik om 12.00 uur de landelijke intocht op televisie zitten kijken. De verstrooidheid van Opa Piet, de Paraplu Piet, de uit het Pietenhuis vrijgelaten Hoofd Piet, Pietje Paniek, het heeft me prima vermaakt. Echter, de tv-intocht was niet het hoogtepunt…

Aan het einde van de middag dacht ik nog even een boodschap in de stad te kunnen doen. Groot was mijn verbazing toen het laatste stukje van mijn beoogde fietsroute werd geblokkeerd door de intocht van de Sint in Den Haag. Wat doe je er aan? Helemaal niks. Een stukje achteraf onder een luifel heb ik met veel plezier naar de parade van Pieten zitten kijken. Ietwat achterin de stoet liepen twee groepen met daartussen nogal een gat. In dat gat liep een mini-Pietje van een jaar of 8, nog geen meter hoog. Op zijn gemak vooruitslenterend keek hij tevreden om zich heen en was mij bijna voorbij toen het gebeurde.

Hij keek van links naar rechts en weer vooruit, weer naar rechts, zag mij en kwam abrupt tot stilstand. Mini Piet liep op mij af, zijn handje verdween in zijn zak en kwam gevuld met  snoep weer tevoorschijn. Zonder een woord te zeggen werd mijn hand gevuld met strooigoed, en na een ‘Dankjewel Piet’ van mij sloot hij weer aan bij de stoet. Ik bleef achter een enorme glimlach op mijn gezicht.

Dit handje snoep is het meest gewaardeerde Sinterklaascadeau in jaren geweest. Dankjewel Mini Piet!

1 reactie

  1. prachtige verhaal! Dat er maar velen mogen volgen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

© 2019 Martijn Schrijft

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑